Στων δρόμων τα φανάρια και στου χάρτη τις γραμμές,
γράφτηκαν χρόνια, γέλια, βήματα, στιγμές.
Έξι ψυχές δεμένες, σαν πυξίδα στην καρδιά,
οι «ΠΟΛΥΤΑΞΙΔΕΜΕΝΟΙ» σε κάθε νέα στεριά.

Από του Βορρά τα χιόνια ως του Νότου τα νησιά,
σε πλατείες και λιμάνια, σε σοκάκια και βραδιά,
κάθε πόλη είχε κάτι απ’ τη δική μας τη φωτιά,
κι έγινε η Ευρώπη μια μεγάλη αγκαλιά.

Με βαλίτσες μισοάδειες που γεμίζουν αναμνήσεις,
με φωτογραφίες γελαστές και ατέλειωτες αφηγήσεις,
μάθαμε πως το ταξίδι δεν είναι ο προορισμός,
μα οι άνθρωποι που κάνεις για πάντα συνοδοιπόρους.

Σε τρένα, αεροδρόμια, σε καράβια και βουνά,
πάντα ίδια η συντροφιά και η καρδιά ζεστή ξανά.
Κι αν αλλάζουν οι εποχές κι ασημώνει το μαλλί,
η φιλία μας ανθίζει σαν καινούρια ανατολή.

Γιατί υπάρχουν ταξιδιώτες που γυρίζουν τη γη,
κι υπάρχουν κι εκείνοι που την κάνουν να χωρά σε μια στιγμή.
Κι εμείς είμαστε απ’ αυτούς — παρέα αληθινή,
που έκανε την κάθε διαδρομή… ολόκληρη ζωή.